Nisan 2019

Geç yazmak hiç yazmamaktan iyidir.

Processed with VSCO with al3 preset

Bıdık yumuşaklığı.

Bu kitabı henüz okumadım, bir göz attım ama elimde başka kitaplar vardı onları bitirdim. Önümüzdeki aylarda okuyacağım.

Geçen bir kaç aydır aynı yazarın Belirsizlik ve Değişimle Birlikte Güzel Bir Hayat adlı kitabını okudum. Okumam bir kaç ay sürdü çünkü 2 defa okudum hala da aralardan okuyorum yine. İsminden de belli olduğu üzere hepimizin hayatına yönelik gerçekçi, naif ve sevecen bir bakış açısı öneriyor.

Ben kendi adıma gereksiz çabalarıma, kendime stres yaratışlarıma, yorucu arayışlarıma hafif bir mesafe ve farklı bir bakış kazandım diyebilirim.

Processed with VSCO with al3 preset

Yine tavuklu ramen yaptım, rica noodle ile.

Processed with VSCO with al3 preset

Bir pazar günü bazı yerlerinden çürümeye başlamış dev armudumuzu değerlendirdim.

Processed with VSCO with al3 preset

Her zaman bebek.

IMG_4665IMG_5263

Kış bitmeden bu botlarımı bir giyeyim dedim. Her kış sonuna doğru aklıma geliyorlar ve yılda 1-2 kere giyiyorum. Hiç eskimeyecekler.

IMG_5292

O gün üstüm de böyleydi.

Processed with VSCO with al3 preset

Kırmızı erengül almıştım.

Processed with VSCO with j5 preset

Sabahları sessizlikte böyle çiçeklerimle kahve içmeyi seviyorum 🙂 Bazen İsmail de eşlik ediyor. Bıdık genelde ortamda yumurta, pastırma vs olmayınca gelmiyor.

Processed with VSCO with al3 preset

Kakao porridge.

Processed with VSCO with al3 preset

Beyaz Fırın’da dadandığım Polka. Ben diyeyim her hafta siz diyin hatta haftada iki kez yiyorum bu ara. Özünde dev bir profiterol. Bakalım ne zaman bıkarım.

Processed with VSCO with j5 preset

Bu ay 2 günlüğüne Kopenhag’a gittim iş için.

Processed with VSCO with j5 preset

Yine Kopengah’tan.

Processed with VSCO with al3 preset

Enginar kalbi salatası. Güzelcee doğradım, bol limon sıktım, az da zeytinyağı. Üstüne de frenk maydonozu. Hepsi bu. Nefis bir ızgara et yancısı.

Processed with VSCO with j6 preset

Babamla viski içtik.

IMG_5183

Pazardan alıp kısım kısım derin dondurduğum kalamarların sondan ikincisi. Fırk 😦

Processed with VSCO with al3 preset

Bu ay bir de iş için yine 3 gün Amman’a gittim.

Processed with VSCO with al3 preset

Toplantılar bittikten sonra, akşam yemeğinden önce böyle güzel kafeleri denemeyi seviyorum. Otele 20 dakika yürüyüş mesafesindeydi.

Processed with VSCO with al3 preset

Sevgiler,

Serpil

11 Nisan 2018 Çarşamba Günlüğü

Geçen gün “Ya mutluysak da bilmiyorsak” isimli bir konuşma dinledim. Yankı Yazgan’ın konuşmasıydı.

“Ne güzel zamanlardı” hissi sanırım hepimize geliyordur. Kendi örneğimde, çalışırken zorla gittiğim, çoğu günler eve gelip ağladığım eski iş yerimde yaşadığım şeyler aradan 1,5 yıl geçmiş haliyle şimdi benim için “ne güzel günlerdi, öyle yapardık, böyle yapardık” kıvamında.

Yankı Yazgan da bir durumun yaşanırken yaratığı duygularla yaşandıktan bir süre sonra yarattığı duygular arasında ciddi farklar olduğunu söylüyor. Özetle, “belki de mutluluk yaşanmayıp hatırlanan bir şey” diyor. Çünkü  mutluluğun gücünü yaşandığı anda hatırladığımız ana göre daha az hissediyoruz.

O konuşmayı dinlerken tuttuğum bu günlükler aklıma geldi, size de bu konuşmadan bahsetmek istedim. En alta linkini de bırakacağım. Benim bu günlük girişimim de aslında biraz “ne güzeldi o günler” diyeceğim günleri kayda geçirmek,  şimdi içindeyken “aslında ne güzel bu günler” duygusunu yaşamak.

Bugün iş için Ürdün’e gelecektim. Rutin dışı bir gün olduğundan bir de böyle bir günde günlük tutayım dedim. Buyrun:

IMG_8744

Evden 11:30’da çıkacağım için rahat kahvaltı yaparım diye börek almıştım dün akşamdan. Sabah 09:00’a doğru kalkıp önce kahvaltı yapıyorum.

Kahvaltıdan sonrasına dair bir fotoğraf yok çünkü salonda bir o koltuğa bir bu koltuğa devrildim. Beyim o sırada facebooktan falan komikli videolar izliyordu. Onunla takıldım.

IMG_8702

11’e doğru gitmeden bir kahve içeyim dedim. Canım da tatlı istiyordu, biraz tarçınlı muz yedim.

IMG_8703

Sizin de de ojenizdeki çıkan, pütürlenen vs bir kısmı acaba sadece ben mi görüyorum yoksa insanlar da görür mü diye incelediğiniz olur mu? Şu baş parmağımdaki pütürleri sadece benim gördüğüme karar verdim ve silmedim.

IMG_8704

Kahvemden sonra hazırlandım ve 11:30’da havaalanı transfer aracına bindim.

qa

Havaalanına erken vardım. Wifi’yı olan bir yerde takılayım diye Carluccio’s madem. Bir bicerin içtim orda da.

IMG_8720.JPG

Sonrası yolculuk. Uçağa bindiğim anda inene kadar kitap okudum. Dün gece başlamıştım Hande Altaylı’nın Kahperengisine. Uçakta yarıladım. Çok sürükleyici, çok güzel anlatımlı, derli toplu bir roman. Kesin “edebi değeri yok” diyenler olmuştur. Çünkü o tarzda. Bilemiyorum. Bana çok hitap etti, tam şu sıra ihtiyacım olan fazla yormadan alıp götüren cinsten. Yazarın başka kitaplarını da kesin okurum.

tempImageForSave

2 saat süren yolculuktan sonra Amman’a varıyoruz. Havaaalanından yarım saat uzaktaki otelimiz ve odam. Odaya girdiğimde bu manzara karşılıyor beni. Çok hoş.

tempImageForSave

Şu köşeyi de oldukça beğeniyorum.

Pratikte sabahtan beri bir şey yemediğim için bayağı açım. Odadaki ikramlık meyvelerden biraz yiyip, giyinip makyaj yapıp, Amman’da geliş amacımız olan evente iniyorum aşağı.

 

 

IMG_8750

Hazırlanmış halini fotoğraflamayı unutmuşum ama böyleydim ben bu akşam. Fuları şirket dağıttı, benim değil 🙂

IMG_8764

3 saatlik event ve 22:00’de yediğim dev akşam yemeğinden sonra odama dönüyorum. Diş fırçala, yüz temizle vs işlemlerini hallediyorum.

Çok ve geç saatte yemek yediğimden sıcak bir şeyler içeyim, mideme iyi gelir diye çekmeceleri karıştırıp bitki çaylarından papatya buluyorum. Otel odasında çay demleyip içmeyi de ayrıca severim.

IMG_8765

Demlediğim çayımı da baş ucuma alıp bilgisayarım ve kitabımla yatağıma giriyorum. Bu yazıyı bitirince birazcık da kitap okur uyurum.

İstanbul’da başlayıp Amman’da bitirdiğim bu günden hepinize sevgiler.

Yukarıda bahsettiğim konuşmanın linki şurda.

Çünkü belli olmaz, belki de “hayatımızın en mutlu günüdür de bilmiyoruzdur” 🙂